Avrupa Birliği'nde insanların tatile çıkabilme kabiliyetleri ülke ekonomileri arasındaki uçurumu gözler önüne seriyor. Bulgaristan'da neredeyse her iki kişiden biri, yılda bir kez ev dışında bir haftalık tatili karşılayamıyor. Oranın yüksekliği, Bulgaristan'ın yalnız başına yaşadığı bir sorun değil; Romanya ve Yunanistan gibi komşu ülkelerde de ciddi finansal sıkıntılar mevcut. Romanya’nın yüzde 61’in üzerinde insanının yıllık tatil yapamayacak durumda olması, sadece bireysel refah eksikliğini değil, toplamda sosyal politikaların da başarısızlığını ortaya koyuyor. Tatil harcamaları, bireylerin yalnızca gelir seviyelerini değil, toplumsal yaşam kalitesini de belirleyen önemli bir gösterge olarak ön plana çıkıyor. Bu oranın Lüksemburg ve İsveç gibi ülkelerde yüzde 10'lar civarında kalması ise, Avrupa'nın doğu-batı eksenli eşitsizliğini açıklıyor. Ekonomik toparlanmanın ve Avrupa genelinde kişi başına gelirin artmasının, sosyal hayata ve fırsat eşitliğine ulaşmada yeterli ivme kazandıramadığı görülüyor. Bulgaristan özelinde, AB fonlarının ve ekonomik araçların toplumun geniş kesimlerine yayılmadığı, ortalama vatandaşa refah artışı olarak yansımadığı çok açık. Tatil gibi 'lüks' sayılan aktivitelerin toplumda büyük bir kitle için imkânsız kalması, gelir dağılımındaki adaletsizliği ve düşük satın alma gücünü işaret ediyor. Bir başka önemli mesele, insanların tatil yapamamasının sadece eğlence eksikliği değil; sosyalleşme, sağlıklı yaşam ve psikolojik iyi oluş açısından da olumsuz etkiler doğurduğu unutulmamalı. Yükselen orana rağmen, son 7-8 yıl içindeki azalış AB genelinde belli bir iyileşmenin göstergesiyse de, ekonomik eşitsizliklerin ve sosyal barajların kolay kolay aşılmadığı net biçimde görülüyor. Yani makro göstergelerdeki düzelme, mikro düzeyde herkesin hayatına yansımıyor. AB’nin geleceğinde gerçek bir toplumsal bütünleşmenin sağlanması için, gelir dağılımı adaleti ve fırsat eşitliğinin çok daha radikal yollarla gözetilmesi kaçınılmaz.