Avrupa Birliği’nin dijital platformlar üzerine geliştirdiği politikalar, her geçen gün daha çok tartışmanın odağında bulunuyor. AB, Dijital Hizmetler Yasası (DSA) ve Dijital Pazarlar Yasası (DMA) gibi düzenlemelerle küresel ölçekte standart belirlemeye çalışıyor. Ancak son dönemde yoğunlaşan eleştiriler, bu hamlelerin gerçekte teknoloji şirketlerini yeterince koruyup korumadığı noktasında ciddi soru işaretleri yaratıyor. AB'nin dijital platformları regüle etmedeki temel motivasyonları arasında kullanıcı güvenliği, rekabetin tesisi ve tüketici haklarının korunması ön plana çıkarken, şirketler giderek karmaşıklaşan düzenlemelerle artan uyum maliyetleri ve hukuki risklerle karşı karşıya kalıyor. Özellikle inovasyonun teşvik edilmesi ve dijital ekosistemin sağlıklı biçimde büyümesi adına, teknoloji şirketlerinin karşılaştığı birçok tehdide karşı daha etkin koruma mekanizmaları oluşturulmadığı görülüyor. AB'nin, uygulamada şirketlerin gerçek ihtiyaçlarına duyarsız kaldığı; daha çok siyasi vitrin oluşturma veya kamuoyunu tatmin etme kaygısıyla hareket ettiği iddiası, ekosistemde güvensizliği besliyor. Girişimcilerin ve büyük teknoloji aktörlerinin, Avrupa dışı pazarlara yönelme eğilimi artarken; bu da AB’nin dijital rekabet gücünü potansiyel olarak zayıflatabilir. Ayrıca düzenlemelerin, uygulamaya yeterli denetim ve destek mekanizmaları eklenmeden hayata geçirilmesi halinde, ticarî öngörülebilirlik zarar görebilir ve Avrupa dijital piyasasında yatırımların yavaşlamasına neden olabilir. Tüm bunlar, AB’nin dijital geleceğini garanti altına almak yolunda söz ve eylem arasındaki uyumsuzluğun altını çizerken, teknoloji şirketlerinin korunması meselesinin masa başı çözümlerle değil, sektörel gerçeklikler dikkate alınarak yeni bir bakış açısıyla değerlendirilmesini gerektiriyor.