In Duitsland werd een palliatief arts veroordeeld tot levenslang voor het doden van vijftien patiënten. Hij gaf van tweeduizend eenentwintig tot tweeduizend vierentwintig ongevraagd verdovingsmiddelen aan twaalf vrouwen en drie mannen.

De slachtoffers waren tussen vijfentwintig en vierennegentig jaar, hun overlijden werd niet direct verwacht.

Volgens de rechtbank raakten de patiënten fataal verlamd door spierverslappers die de arts toediende. Het onderzoek naar vijfenzeventig andere verdachte overlijdens moet nog afgerond worden tegen het eind van dit jaar.

Johannes M. mag nooit meer het beroep van arts uitoefenen, zo besliste het hof. Heel Duitsland reageerde geschokt, en debatten rond palliatieve zorg laaiden opnieuw fel op.