Avrupa'da iklim değişikliğinin yarattığı kuraklık riski artık münferit bir çevre sorunu olmaktan çıktı; kıta ekonomisinin, tarımının ve toplumsal huzurun geleceğini tehdit eden çok boyutlu bir krize dönüştü. Eskiden kuraklığın başlıca nedeni düşük yağış miktarıydı; fakat artık asıl tetikleyici faktör artan sıcaklıklar ve buna bağlı olarak yaşanan aşırı buharlaşma. Haziran aylarında yaşanan tarihi sıcak dalgaları ve bunun ardından gelen nehir seviyelerindeki çarpıcı düşüş bu değişimin en güncel göstergeleri. Batı Avrupa ve Doğu Avrupa'da toprak kuruma olasılığının sanayi öncesine göre 5 ila 11 kat artması, tehlikenin ne kadar büyüdüğünü ortaya koyuyor. Fransa'dan Romanya'ya uzanan geniş bir coğrafyada orman yangınları, su kesintileri, tarımsal zararın ekonomiye etkisi ve içme suyu temini giderek kritikleşiyor. Avrupa'nın 1,4 derece ısınmış olması, yağış miktarında belirgin bir azalma olmasa dahi mevcut nem kaybını ve kuraklık riskini artırdı; atmosferin daha fazla su buharı taşıyabilmesi, küçük eksikliklerin büyük kuraklıklara dönüşmesine yol açıyor. İklim değişikliğinin doğrudan etkileriyle artık klasik yağış modellerine bel bağlamak riskli. Soru işaretleri büyüyor: Avrupa'nın tarımsal verimliliği nasıl korunacak? İçme suyu ve enerji üretimi nasıl sürdürülebilir olacak? Nehir taşımacılığı ve balıkçılık nasıl etkilenecek? Her sektörde adaptasyon zorunlu, su yönetimi politikalarında köklü değişim gerekiyor. Ayrıca su kıtlığı, göç hareketlerini ve toplumsal gerilimleri de artırabilir. Kısacası, kuraklık artık kıtayı dönüştürecek yeni normalin ismi ve bu sürece hazırlıksız yakalanan ülkeler en ağır bedeli ödeyecek.