Cynthia Vanderkelen’in ortadan kayboluşunun ardından 10 gün sonra evinde ölü bulunması, başkent Brüksel ve genel olarak Belçika’da kişisel güvenlik, kamusal alanların izlenmesi ve polis soruşturmalarının etkinliği konusunda çok sayıda soruyu gündeme getiriyor. Özellikle büyük şehirlerde, bir yetişkin kadının yoğun bir metro hattı çevresinde kaybolduktan sonra bu kadar uzun süre bulunamaması, kamusal alanlardaki denetim ve kamera sistemlerinin yetersizliğini bir kez daha gözler önüne seriyor. Bu durum, benzer olayların sıklığının tartışılmasına ve kamusal güvenlik politikalarının sorgulanmasına neden oluyor. Vanderkelen’in son görüldüğü tarih ve yer ile ölümünün tespit edildiği zaman arasındaki boşluk, polisin eldeki kanıtlarla sınırlarını, toplumsal duyarlılık eksikliğini ve tanık ifadelerine duyulan ihtiyacı öne çıkarıyor. Fakat Belçika’da ve komşu ülkelerde bir süredir artan toplumsal kutuplaşma, vatandaşların polise güvenini de ciddi biçimde etkiliyor. Mevcut çağrılara rağmen, toplumun soruşturmaya aktif katılımı istenen seviyede olmayabiliyor. Özellikle kayıpların ilk günlerinde yapılan kamuoyu bilgilendirmelerinin eksik olması olayların çözümü önündeki en büyük engellerden biri olarak öne çıkıyor. Avrupa genelinde kadınların kamu alanında güvenliği son dönemde gündemi işgal ederken, Cynthia Vanderkelen’in şüpheli ölümü de toplumsal cinsiyet temelli saldırı potansiyelini ve bu tür olaylara karşı alınan önlemlerin yetersizliğini gözler önüne seriyor. Özellikle büyük şehirlerde benzer kayıpların ardından gelen yetersiz soruşturma süreçleri, protestolara ve siyasi tartışmalara yol açıyor. Bu vaka, Avrupa sosyal hayatında kadınların güvenliği ve kamusal alanların gözetimiyle ilgili yeni tartışmalara kapı aralıyor; yetkililerin ve toplumun sorumluluğu giderek büyüyor. Gözden kaçan en önemli unsur, bu tür kayıpların çok daha erken aşamada fark edilmesi ve adli makamların hızla devreye girmesi gerekliliği. Aksi takdirde her kaybın ardında çözülmemiş toplumsal güvenlik açıkları ve onarılamaz insani kayıplar kalıyor.