Wiosna dwa tysiące dwudziestego szóstego roku była wyjątkowo ciepła. Była trzecią najcieplejszą w historii według Królewskiego Instytutu Meteorologii.
Średnia temperatura wynosiła dwanaście przecinek jeden stopnia powyżej normy.
Odnotowano ekstremalne wahania temperatury, czasem zimno, czasem upalnie gorąco. Najniższa temperatura minus jeden przecinek trzy stopnia padła dwudziestego siódmego marca.
Najwyższą trzydzieści przecinek pięć stopnia zanotowano dwudziestego dziewiątego maja również. Padło aż dziewięć dni letnich, dwa dni tropikalne oraz dużo słońca.