Bondskanselier Merz noemt het akkoord met Israël na de Tweede Wereldoorlog één van Duitslands grootste verwezenlijkingen. Hij benadrukt dat Duitsland geen duimbreed toegeeft in haar relaties met Israël, wat reacties uitlokt.
De Duitse overheid erkent echter dat sommige acties van Israël in Gaza niet als zelfverdediging kunnen gelden.
Tevens veroordeelt Duitsland de illegale nederzettingen in Oost-Jeruzalem als strijdig met het internationaal recht. Intussen krijgt Berlijn kritiek omdat men Israël politiek blijft steunen, ondanks lopende internationale rechtszaken.
De export van wapens naar Israël blijft in Duitsland een punt van discussie, gezien de humanitaire ramp in Gaza. Critici vinden dat Duitsland geen juiste balans vindt tussen historische plicht en universele mensenrechten.